autobiograf
autobiograf (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik autobiograf autobiografowie dopełniacz autobiografa autobiografów celownik autobiografowi autobiografom biernik autobiografa autobiografów narzędnik autobiografem autobiografami miejscownik autobiografie autobiografach wołacz autobiografie autobiografowie
- przykłady:
- (1.1) Pozostawmy to mądrości biografów — łącznie z autobiografem, samym poetą[1].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. autobiografia ż, autobiografizm mrz, autobiografizowanie n, autobiograficzność ż
- forma żeńska autobiografka ż
- czas. autobiografizować ndk.
- przym. autobiograficzny, biograficzny
- przysł. autobiograficznie
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) autobiographer, autobiographist
- bułgarski: (1.1) автобиограф m
- hiszpański: (1.1) autobiógrafo m
- słowacki: (1.1) autobiograf m
- ukraiński: (1.1) автобіограф m
- włoski: (1.1) autobiografo m
- źródła:
- ↑ Leszek Szaruga, „Lustro poezji”, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2007, ISBN 978-83-7441-854-6, str. 15.
autobiograf (język słowacki)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) autobiograf, autobiografista[1]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. autobiografia ż, autobiografickosť ż
- przym. autobiografický
- przysł. autobiograficky
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „autobiograf” w: Slovník slovenského jazyka (1959–1968).