ausweisen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ausweisen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊ̯sˌvaɪ̯zn̩] IPA[ˌviːs ˈaʊ̯s] IPA[ˈaʊ̯sɡəˌviːzn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) legitymować (się), wylegitymować (się), identyfikować (się), zidentyfikować (się)
(1.2) wykazywać, wykazać, okazywać (się), okazać (się)
(1.3) wydalać, wydalić (z kraju)
odmiana:
(1.1-3)[1] ausweis|en (weist aus), wies aus, ausgewiesen (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausweis m, Ausweisung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: weisenabweisenanweisenausweisenbeweiseneinweisenerweisenfortweisenhinaufweisenhinausweisenhinweisennachweisenunterweisenüberweisenverweisenvorausweisenwegweisenzurechtweisenzurückweisenzuweisen
źródła: