ausbrechen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ausbrechen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈaʊsˌbʀɛçn] wymowa ?/i IPA[ˌbʀaːχ ˈaʊ̯s] IPA[ˈaʊ̯sɡəˌbʀɔχn̩]
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony

(1.1) wyłamywać, wyłamać
(1.2) zwracać, zwrócić, zwymiotować
(1.3) wyłamywać się, wyłamać się, uciekać, uciec
(1.4) wybuchać, wybuchnąć (o chorobie, wulkanie itp.)
odmiana:
(1.1-2)[1] ausbrech|en (bricht aus), brach aus, ausgebrochen (haben)[2]
(1.3-4)[1] ausbrech|en (bricht aus), brach aus, ausgebrochen (sein)[2]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ausbruch m
związki frazeologiczne:
in Tränen ausbrechen
etymologia:
uwagi:
zobacz też: brechenabbrechenanbrechenaufbrechenausbrechenauseinanderbrechendurchbrecheneinbrechenentzweibrechenerbrechenhereinbrechenherausbrechenherunterbrechenhervorbrechenlosbrechenniederbrechenradbrechenumbrechenunterbrechenverbrechenwegbrechenzusammenbrechen
źródła: