aufsetzen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

aufsetzen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) nastawiać, nastawić, nakładać, nałożyć, nasadzać, nasadzić
(1.2) nakładać, nałożyć (np. kapelusz, okulary)
(1.3) stawiać, postawić poziomo (np. przewrócony wazon)
(1.4) sadzać, posadzić poziomo (np. chorego na łóżku)
(1.5) sporządzać, sporządzić (np. tekst, pismo)
(1.6) nastawiać, nastawić, zaczynać gotować, zacząć gotować (np. zupę na piecu)
(1.7) uderzać, uderzyć o podłoże (np. o odbijanej piłce, lądującym samolocie)
odmiana:
(1.1-7) aufsetz|en (setzt auf), setzte auf, aufgesetzt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Aufsatz m, Aufsetzer m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: