Przejdź do zawartości

asynchroniczny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

asynchroniczny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
ⓘ
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) taki, który nie zachodzi równocześnie z innym procesem lub zdarzeniem; przebiegający niezależnie w czasie
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mos/mzwmrzżnmosnmos
mianownikasynchronicznyasynchronicznaasynchroniczneasynchroniczniasynchroniczne
dopełniaczasynchronicznegoasynchronicznejasynchronicznegoasynchronicznych
celownikasynchronicznemuasynchronicznejasynchronicznemuasynchronicznym
biernikasynchronicznegoasynchronicznyasynchronicznąasynchroniczneasynchronicznychasynchroniczne
narzędnikasynchronicznymasynchronicznąasynchronicznymasynchronicznymi
miejscownikasynchronicznymasynchronicznejasynchronicznymasynchronicznych
wołaczasynchronicznyasynchronicznaasynchroniczneasynchroniczniasynchroniczne
przykłady:
(1.1) Nauka asynchroniczna pozwala uczniom uczyć się w dowolnym czasie, niezależnie od siebie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) nosowość asynchroniczna • palatalność asynchroniczna • silnik asynchroniczny
synonimy:
(1.1) niejednoczesny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. asynchron mrz, asynchronia ż, asynchroniczność ż, asynchronizm mrz
przysł. asynchronicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. a- + synchroniczny < gr. ἀ- + σύνχρονος
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=asynchroniczny&oldid=8594916”