arrendar

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

arrendar (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[a.r̄en̦.ˈdar]
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) arendować, dzierżawić, oddawać w dzierżawę, wynajmować, brać w dzierżawę
(1.2) przywiązać (konia) za uzdę
(1.3) poskramiać, kiełznać, przyuczać (konia) do uzdy
(1.4) rzad. przedrzeźniać, małpować, naśladować
odmiana:
(1) koniugacja I: czasownik nieregularny, model acertar
przykłady:
(1.1) Quiero arrendar mi hacienda.Chcę oddać w dzierżawę swoje gospodarstwo.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) alquilar
(1.2) atar
(1.3) sujetar
(1.4) remedar
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
rzecz. arrendación ż, arrendamiento m, arrendador m, arrendadora ż, arrendatario m, arrendataria ż, arriendo m
przym. arrendable, arrendatario
(1.2-3)
rzecz. arrendadero m, arrendador m, arrendadora ż
przym. arrendador
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) hiszp. a- + renda + -ar
(1.2-3) hiszp. a- + rienda + -ar
(1.4) hiszp. arremedar
uwagi:
źródła:

arrendar (język kataloński)[edytuj]

wymowa:
IPA[ərənˈda]
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) wynająć[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja parlar
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. arrendament ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: