arogancja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

arogancja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja], AS[arogãncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Odnosił się do współpracowników z wyjątkową arogancją, nic dziwnego, że nikt go nie lubił.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zuchwalstwo, impertynencja, buta, tupet, bezczelność, hucpa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  arogancki
przysł.  arogancko
rzecz.  arogant, arogantka
związki frazeologiczne:
arogancja władzy
etymologia:
łac.  arrogantĭa[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Władysław Kopaliński, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych z almanachem, cz. 1, s. 45, Warszawa, Rzeczpospolita, 2007, ISBN 978-83-60688-78-6.