arendować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

arendować (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[ˌarɛ̃nˈdɔvaʨ̑], AS[arẽndovać], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) st.pol. dzierżawić, wynajmować
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. arenda ż, arendarz m, Arendarski m, Arendarska ż, arendowanie n
przym. arendarski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: dzierżawić, wynajmować
źródła: