apoteoza

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: apoteóza

apoteoza (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapɔtɛˈɔza], AS[apoteoza], zjawiska fonetyczne: akc. pob. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety; zob. też apoteoza w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) one apoteozą majestatu i wszechpotęgi Jahwe, który otacza miłością ludzkość i potrafi wybaczyć jej najcięższe grzechy, ale także bywa nieubłagany w gniewie i wymierzaniu kar[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) idealizacja, wybielenie, gloryfikacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apoteozowanie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἀποθέωσις (apothéōsis) → ubóstwienie[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zenon Kosidowski, Opowieści biblijne, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Michał Głowiński, Teresa Kostkiewiczowa, Aleksandra Okopień-Sławińska, Janusz Sławiński, Podręczny słownik terminów literackich, wyd. Open, Warszawa 1999, s. 27.