apostata

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: apóstata

apostata (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapɔˈstata], AS[apostata], zjawiska fonetyczne: akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ostatecznie uznano go za apostatę i wykluczono ze wspólnoty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odstępca, odszczepieniec
antonimy:
(1.1) nawróceniec, nawrócony, neofita, prozelita
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) syn marnotrawny, zbłąkana owieczka, heretyk
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apostazja ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. apostazja
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

apostata (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) apostata
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apostasia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

apostata (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski żywotny

(1.1) apostata
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) odpadlík
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

apostata (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) apostata
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apostasia
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

apostata (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. apostata
(1.2) nicpoń, człowiek nikczemny, zły
odmiana:
(1.1) apostata, apostatae (deklinacja I)
przykłady:
(1.2) Qui dicit regi: Apostata; qui vocat duces impios[1]?Czy króla ktoś nazwie: Nicponiu, lub możnych określi: Zbrodniarze[1]?
(1.2) Homo apostata vir inutilis, graditur ore perverso[2].Człowiekiem nikczemnym jest i nicponiem, kto chodzi z kłamstwem na ustach[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. apostato
rzecz. apostatio ż
przym. apostaticus
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἀποστάτης
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Księga Hioba 34, 18 (tekst łac.) (pol.)
  2. 2,0 2,1 Księga Przysłów 6, 12 (tekst łac.) (pol.)

apostata (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) apostata[1][2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. apostázia ż, apostáza ż
czas. apostatovať
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Zofia Jurczak-Trojan, Halina Mieczkowska, Elżbieta Orwińska, Maryla Papierz, Słownik słowacko-polski, t. I, A-Ô, s. 12, Kraków, TAiWPN Universitas, 2005, ISBN 83-242-0569-1.
  2. Hasło apostata w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G, gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Bratysława, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.