apofonia

apofonia (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) jęz. regularna, systematyczna zmiana samogłoski w rdzeniu wyrazu, służąca do wyrażania różnic gramatycznych lub słowotwórczych

odmiana:

przykłady:

(1.1) Różne formy tego czasownika powstały dzięki apofonii.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) ablaut, przegłos

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. apofoniczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. apophonie < łac. apophonia < gr. ἀποϕωνία

uwagi:

Nie należy jej mylić z metafonią, która dotyczy zmian jakości samogłoski pod wpływem sąsiedniej głoski.

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) apophony
• francuski: (1.1) apophonie ż
• łaciński: (1.1) apophonia ż
• starogrecki: (1.1) ἀποϕωνία ż (apophōnía)

źródła: