aparatczyk
aparatczyk (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pejor. polit. członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik aparatczyk aparatczycy dopełniacz aparatczyka aparatczyków celownik aparatczykowi aparatczykom biernik aparatczyka aparatczyków narzędnik aparatczykiem aparatczykami miejscownik aparatczyku aparatczykach wołacz aparatczyku aparatczycy depr. M. i W. lm: (te) aparatczyki
- przykłady:
- (1.1) Zakrojone na szeroką skalę dechrystianizowanie społeczeństwa cieszyło aparatczyków.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) bonzo partyjny; funkcjonariusz partyjny
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) partyjniak
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. аппара́тчик[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) apparatchik
- białoruski: (1.1) апара́тчык m
- duński: (1.1) apparatjik w
- francuski: (1.1) apparatchik m
- litewski: (1.1) aparatčikas m
- niemiecki: (1.1) Apparatschik m
- rosyjski: (1.1) аппара́тчик m
- słowacki: (1.1) aparátnik m
- słoweński: (1.1) aparatčik m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
