antyturecki

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

antyturecki (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) taki, który jest przeciwny lub wrogi Turcji i Turkom
(1.2) taki, który jest przejawem wrogości (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Antyturecka wyprawa Zygmunta Luksemburczyka w 1396 r. zakończyła się sromotną klęską.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.2) spisek antyturecki • antyturecki sojuszliga antyturecka • antyturecka krucjata / literatura • antytureckie przymierze / powstanie • antytureckie demonstracje
synonimy:
antonimy:
(1.1-2) turecki
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. antytureckość ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. anty- + turecki
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: