anstacheln

anstacheln (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ˈanˌʃtaxl̩n]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) pobudzać, pobudzić, dać bodziec

(1.2) podburzać, podburzyć, podjudzać, podjudzić

odmiana:

(1.1-2) anstachel|n (stachelt an), stachelte an, angestachelt (haben)

przykłady:

składnia:

(1.1-2) zu etw. (Dat.) anstacheln

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Anstacheln n, Anstachelung ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: