ansikte

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ansikte (język szwedzki)[edytuj]

ansikte (1.1)
wymowa:
[²'an:sik:te] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. twarz[1]
odmiana:
(1.1) ett ansikte, ansiktet, ansikten, ansiktena
przykłady:
(1.1) Hon blev röd i ansiktet.Ona zaczerwieniła się na twarzy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ansiktspuder
synonimy:
(1.1) nuna, nylle, anlete, slang. fejs, feja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
pokeransikte
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Szwedzki - Części ciała
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen