ansiedeln

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ansiedeln (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈanˌziːdl̩n] wymowa ?/i IPA[ˌziːdl̩tə ˈan] IPA[ˈanɡəˌziːdl̩t]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) osiedlać (się), osiedlić (się), zasiedlać (się), zasiedlić (się)
odmiana:
(1.1)[1] ansiedel|n (siedelt an), siedelte an, angesiedelt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) hoch / tief ansiedeln
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ansiedlung ż, Ansiedelung, Ansiedler m, Ansiedlerin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: siedelnansiedelnaufsiedelnaussiedelnbesiedelnumsiedelnzersiedeln
źródła: