anegdociarz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

anegdociarz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌãnɛɡˈdɔʨ̑aʃ], AS[ãnegdoćaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba umiejąca opowiadać anegdoty
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Z Marka był niezły anegdociarz, słuchało się go z zainteresowaniem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) anegdocista
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. anegdota ż, anegdotka ż, anegdoteczka ż, anegdotyzm m, anegdotyczność ż, anegdociarstwo n, anegdocista m, anegdotczyk m, anegdotarium n
przym. anegdotyczny, anegdociarski
przysł. anegdotycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: