Przejdź do zawartości

anathema

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
IPA: /ə.ˈnæ.θɛ.mə/
wymowa amerykańska
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) klątwa[1]
(1.2) coś lub ktoś kto jest znienawidzony lub unikany
(1.3) rel. anatema
odmiana:
(1.1-3) lp anathema; lm anathemas / anathemata
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) ban, curse, excommunication
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. anathema z gr. anatithenai
uwagi:
źródła:
  1. McKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 13, ISBN 0-8129-1691-3.

anathema (interlingua)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) anatema, wyklęcie, ekskomunika
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) ofiara, rzecz poświęcona bogom
(1.2) anatema, klątwa, ekskomunika

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 2. os. lp, rozk. od czasownika anathemare
odmiana:
(1.1-2) anathema, ~tis (deklinacja III)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
Larra anathemaLinepithema anathema
etymologia:
(1) gr. ἀνάθημα (anáthēma)
uwagi:
źródła: