anakolut

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

anakolut (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. zdanie niepoprawne pod względem składniowym
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Idąc do szkoły, wykoleił się tramwajto przykład anakolutu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zdanie przerwane[1]
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) błąd językowy[2]
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ἀνακόλουθον (anakòlouthos)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Paweł Rybszleger, Formy anakolutu w mówionym języku polskimi niemieckim na przykładzie rozmów medialnych, „Kontakty językowe i kulturowe w Europie”, 2007, s. 198.
  2. Z punktu widzenia kultury języka anakolut jest błędem językowym, jednak w mowie potocznej może nie być postrzegany jako błąd, lecz jako jeden z wyznaczników stylu potocznego. Por. Paweł Rybszleger, Formy anakolutu w mówionym języku polskimi niemieckim na przykładzie rozmów medialnych, „Kontakty językowe i kulturowe w Europie”, 2007, s. 198, 199.

anakolut (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) jęz. anakolut
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: