Przejdź do zawartości

anabaptyzm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

anabaptyzm (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. wyznanie protestanckie odrzucające chrzest dzieci; zob. też anabaptyzm w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
(1.1) Zaangażowanie w europejskie wojny religijne zahamowało rozwój anabaptyzmu[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) nowochrzczeńcy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. anabaptysta mos, anabaptystka ż
przym. anabaptystyczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Anabaptist < łac. anabaptista < gr. ἀναβαπτισμός[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „zmie” wymawia się alternatywnie jako „zmie” albo „źmie”.
  3. Krzysztof Pasikowski, Ludzie z czarnych bryczek, „Dziennik Łódzki”, 2006-10-13, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Wielki słownik wyrazów obcych i trudnych, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7476-242-7.