anabaptyzm
anabaptyzm (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) rel. wyznanie protestanckie odrzucające chrzest dzieci; zob. też anabaptyzm w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) blm[1],
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik anabaptyzm anabaptyzmy dopełniacz anabaptyzmu anabaptyzmów celownik anabaptyzmowi anabaptyzmom biernik anabaptyzm anabaptyzmy narzędnik anabaptyzmem anabaptyzmami miejscownik anabaptyzmie[2] anabaptyzmach wołacz anabaptyzmie[2] anabaptyzmy
- przykłady:
- (1.1) Zaangażowanie w europejskie wojny religijne zahamowało rozwój anabaptyzmu[3].
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) nowochrzczeńcy
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. anabaptysta mos, anabaptystka ż
- przym. anabaptystyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Anabaptist < łac. anabaptista < gr. ἀναβαπτισμός[4]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Anabaptism
- bułgarski: (1.1) анабаптизъм m
- duński: (1.1) anabaptisme w
- hiszpański: (1.1) anabaptismo m
- nowogrecki: (1.1) αναβαπτισμός m
- rosyjski: (1.1) анабапти́зм m
- ukraiński: (1.1) анабапти́зм m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4. - 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „‑zmie” wymawia się alternatywnie jako „‑zmie” albo „‑źmie”.
- ↑ Krzysztof Pasikowski, Ludzie z czarnych bryczek, „Dziennik Łódzki”, 2006-10-13, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Wielki słownik wyrazów obcych i trudnych, Langenscheidt, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7476-242-7.
