albertyn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

albertyn (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Alberta Chmielowskiego; zob. też albertyni w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Brat Jacka został albertynem i mieszka w pustelni na Kalatówkach.
(1.1) Wiedziałeś, że albertyni mają placówkę na Zaporożu?
składnia:
kolokacje:
(1.1) brat albertyn • być / zostać albertynem • wstąpić do / klasztor / placówka / dom zakonny / pustelnia / postulat / nowicjat / konstytucje / śluby / duchowość / charyzmat albertynów
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) zakonnik
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Albert m, Albercik m, Alberta ż
forma żeńska albertynka ż
przym. albertyński, Albertowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. Albert; od imienia założyciela zgromadzenia św. Alberta Chmielowskiego
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: