akredytacja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

akredytacja (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Otrzymanie akredytacji zobowiązuje do bezstronnej, obiektywnej obsługi prasowej urzędu prezydenta[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. akredytowanie n, akredytowany mos
czas. akredytować
przym. akredytacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. accréditer < franc. créditerwierzyć, ufać < łac. creditumpożyczka, kredyt < łac. crederewierzyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Głąbiński, Polityka po amerykańsku, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.