akademizm
akademizm (język polski)
[edytuj]_-_The_Birth_of_Venus_(1879).jpg)
- wymowa:
- IPA: [ˌakaˈdɛ̃mʲism̥], AS: [akadẽmʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.• wygł.• nazal.• akc. pob. ⓘ
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ścisłe trzymanie się form tradycyjnych, klasycznych w sztukach pięknych
- (1.2) kierunek w sztuce polegający na stosowaniu reguł estetyki antycznej; zob. też akademizm w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-2) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik akademizm dopełniacz akademizmu celownik akademizmowi biernik akademizm narzędnik akademizmem miejscownik akademizmie[2] wołacz akademizmie[2]
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. akademista mos, akademika ż, akademiczność ż, akademiczka ż, akademia ż, akademik m, akademizacja ż, akademickość ż
- przym. akademicki, akademiczny
- czas. akademizować
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. akademia
- (1.2) gr. akademeia 'szkoła filozoficzna' < Akademos (imię mitycznego bohatera)[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) акадэмізм m; (1.2) акадэмізм m
- bułgarski: (1.1) академизъм m; (1.2) академизъм m
- interlingua: academismo
- rosyjski: (1.1) академизм m; (1.2) академизм m
- ukraiński: (1.1) академізм m; (1.2) академізм m
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, Stanisław Dubisz (red.), Elżbieta Sobol (red.), t. 1–4, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-13868-4.
- 1 2 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „‑zmie” wymawia się alternatywnie jako „‑zmie” albo „‑źmie”.
- ↑ Michał Głowiński i inni, Podręczny słownik terminów literackich, Warszawa: Open, 1999, s. 11, ISBN 9788385254737, OCLC 749597596 (pol.).
