adyton

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

adyton (język polski)[edytuj]

rzut świątyni z zaznaczonym adytonem (1.1)
wymowa:
IPA[aˈdɨtɔ̃n], AS[adytõn], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. ukryta przestrzeń w sanktuarium greckim (np. w świątyni, gaju, grocie), dostępna tylko dla kapłanów i osób wybranych, które przeszły obrzęd oczyszczenia, gdzie przechowywane były świętości: posąg bóstwa, przedmioty kultu i dary dla niego, czasem mieściła się tam także wyrocznia[1][2]; zob. też adyton w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Apokryficzna literatura żydowska i heretycka wzór swój brała z tajemniczych ksiąg poganizmu, które miały pochodzić bezpośrednio od bogów (…) Księgi te, zapisujące ceremonje kapłańskie, tłumaczące znaczenie mytów, zajmujące się zjawiskami natury, były księgami przystępnemi tylko dla kapłanów i wtajemniczonych (…) Po większej części chowano je w najświętszém miejscu świątyni, w tak nazwaném adyton.[3]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. ἄδυτον (ádyton) < gr. ἄδυτος (ádytos) → niedostępny, nie do wchodzenia < gr. ἀ- + δύωnie- + wchodzę
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło adyton na portalwiedzy.onet.pl
  2. Hasło adyton w: Wielki słownik wyrazów obcych, praca zbiorowa, pod red. Mirosława Bańki, s. 14, Warszawa, PWN, 2008, ISBN 978-83-01-14455-5.
  3. hasło Apokryficzne księgi w Encyklopedji Kościelnej

adyton (język angielski)[edytuj]

wymowa:
lp IPA/ˈædɪtəm/; lm /ˈædɪtə/
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) rel. adyton
odmiana:
(1.1) lp adyton, lm adyta
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. adytum < gr. ἄδυτον (ádyton) < gr. ἄδυτος (ádytos) → niedostępny, nie do wchodzenia < gr. ἀ- + δύωnie- + wchodzę[1]
uwagi:
źródła: