adoracja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

adoracja (język polski)[edytuj]

adoracja (1.2)
adoracja (1.3)
wymowa:
IPA[ˌadɔˈraʦ̑ʲja], AS[adoracʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) książk. zachwyt kimś wyrażany w taki sposób, aby ten ktoś to widział
(1.2) rel. ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym
(1.3) szt. rel. motyw w sztuce religijnej przedstawiający oddawanie czci nowo narodzonemu Chrystusowi
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) adoracja Najświętszego Sakramentu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. adorator mos, adorant mos, adoratorka ż, adorowanie n
czas. adorować ndk.
przym. adoracyjny
związki frazeologiczne:
towarzystwo wzajemnej adoracji
etymologia:
łac. adoratiouwielbienie, błaganie[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Andrzej Markowski, Radosław Pawelec, Kieszonkowy słownik wyrazów obcych, s. 4, Warszawa, Langenscheidt, 2007, ISBN 9788374763387.

adoracja (język wilamowski)[edytuj]

adoracja (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. adoracja[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, 2004, ISBN 83-914917-8-1.