Przejdź do zawartości

adiunktowa

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

adiunktowa (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌadʲjũŋˈktɔva], AS: [adʹi ̯ũŋktova], zjawiska fonetyczne: akc. pob.• zmięk.• nazal.• -nk- • i → j 
podział przy przenoszeniu wyrazu: a•diun•kto•wa
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw. żona adiunkta[1]
odmiana:
(1.1)
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikadiunktowaadiunktowe
dopełniaczadiunktowejadiunktowych
celownikadiunktowejadiunktowym
biernikadiunktowąadiunktowe
narzędnikadiunktowąadiunktowymi
miejscownikadiunktowejadiunktowych
wołaczadiunktowaadiunktowe
przykłady:
(1.1) Chcieli prosić adiunktową z jej kaszlanym kwiczysopranem i z p. Durską do akompaniamentu, ale im wyperswadowałem, że nikt nie przyjdzie na koncert w takim razie[2]!
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. adiunkt + -owa; pierwsze poświadczenie w 1831[3]
uwagi:
pisownia przed 1936: adjunktowa
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „adjunktowa” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I: A-G, Warszawa 1900–1927, s. 8.
  2. ↑ Jan Lam, Pisma, 1938, s. 42.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Dozór Szpitali Wojskowych, Warszawa 1831, s. 24.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=adiunktowa&oldid=8692493”