adaptować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

adaptować (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˌadapˈtɔvaʨ̑], AS[adaptovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany lub dokonany (dk. zaadaptować[1])

(1.1) dostosować/dostosowywać do innego użytku
(1.2) biol. o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska
(1.3) dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie

czasownik zwrotny niedokonany adaptować się (dk. adaptować się)

(2.1) przystosować się do nowej sytuacji, nowych warunków
odmiana:
(1.1-3) koniugacja IV
(2.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Nasz domek zrobił się dla nas za ciasny, więc adaptowaliśmy strych.
(2.1) Tomek z łatwością adaptował się w nowej szkole.
składnia:
adaptować + B. na B./do D.
kolokacje:
(1.1) adaptować strych / pomieszczenie
(1.3) adaptować tekst na słuchowisko • adaptować powieść na film / do wystawienia na scenie
synonimy:
(2.1) dostosowywać się / dostosować się
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. adaptowanie f, zaadaptowanie f, adaptacja f, adaptator m
czas. zaadaptować dk.
przym. adaptacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło adaptować w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.