absenteizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

absenteizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapsɛ̃nˈtɛjism̥], AS[apsẽntei ̯ism̦], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.wygł.nazal.epenteza i ̯ akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) uchylanie się od wypełniania obowiązków społecznych[1]
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
(1.1) Cechował go totalny, a przez to nieznośny absenteizm.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. absencja ż, absenteista mos, absenteistka ż, absentowanie n
czas. absentować się ndk.
przym. absencyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. absentéisme[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.

absenteizm (język uzbecki)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
(1) абсентеизм
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) absenteizm, bojkotowanie[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ros. абсентеизм < łac. absens, absentis
uwagi:
źródła:
  1. Jahangir Mamatov, Michael Horlick, Karamat Kadirova, Comprehensive Uzbek-English Dictionary, Hyattsville, Dunwoody Press, 2011.