aanbellen

aanbellen (język niderlandzki)

wymowa:

IPA: /ˈaːnˌbɛ.lə(n)/ ^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) dzwonić do drzwi

odmiana:

(1.1) aanbellen (belt aan), belde aan, heeft aangebeld

 

deelwoord
onvoltooid	aanbellend
voltooid	aangebeld
indicatief
persoon	onvoltooid	voltooid
	tegenwoordige tijd
ik	bel aan	heb aangebeld
jij (je)	belt aan	hebt aangebeld
u	belt aan	hebt aangebeld
gij (ge)	belt aan	hebt aangebeld
hij zij (ze) het	belt aan	heeft aangebeld
wij (we)	bellen aan	hebben aangebeld
jullie
zij (ze)
	verleden tijd
ik	belde aan	had aangebeld
jij (je)
u
gij (ge)		hadt aangebeld
hij zij (ze) het		had aangebeld
wij (we)	belden aan	hadden aangebeld
jullie
zij (ze)
	tegenwoordige toekomende tijd
ik	zal aanbellen	zal aangebeld hebben
jij (je)	zal aanbellen zult aanbellen	zal aangebeld hebben zult aangebeld hebben
u	zal aanbellen zult aanbellen	zal aangebeld hebben zult aangebeld hebben
gij (ge)	zult aanbellen	zult aangebeld hebben
hij zij (ze) het	zal aanbellen	zal aangebeld hebben
wij (we)	zullen aanbellen	zullen aangebeld hebben
jullie
zij (ze)
	verleden toekomende tijd
ik	zou aanbellen	zou aangebeld hebben
jij (je)	zou aanbellen zult aanbellen	zou aangebeld hebben
u	zou aanbellen zoudt aanbellen	zou aangebeld hebben zoudt aangebeld hebben
gij (ge)	zoudt aanbellen	zoudt aangebeld hebben
hij zij (ze) het	zou aanbellen	zou aangebeld hebben
wij (we)	zouden aanbellen	zouden aangebeld hebben
jullie
zij (ze)
conjunctief
taal	tegenwoordige tijd	verleden tijd
enkelvoud	belle aan	belde aan
meervoud	bellen aan	belden aan
imperatief
jij (je)	bel aan
jullie	bel aan

przykłady:

(1.1) Wie heeft er net aangebeld? → Kto właśnie dzwonił do drzwi?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: