Ziegel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ziegel (język niemiecki)[edytuj]

Ziegeln (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i
lp IPA[ˈʦiːɡl̩]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) cegła
odmiana:
(1.1)
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ziegelei ż
czas. ziegeln
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. tegule[1]
źródłosłów dla pol. cegła[2]
uwagi:
źródła:
  1. Kazimierz Nitsch, O bogactwo i piękność języka polskiego, „Język Polski” nr 7/1914, s. 206.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło cegła w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.