Wikisłownik:Zasady tworzenia haseł/Odmiana/Niemiecki

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Information icon.svg Zobacz więcej na osobnej stronie: zasady ogólne dla odmiany.
Information icon.svg Zobacz więcej na osobnej stronie: Wikisłownik:Zasady tworzenia haseł/Języki/Niemiecki.

Zasady wprowadzania odmiany dla języka niemieckiego.

rzeczowniki[edytuj]

W języku niemieckim koniecznie trzeba podać rodzaj rzeczownika oraz upewnić się, że w nagłówku rzeczownik jest wpisany wielką literą.

W polu "odmiana" podajemy tabelkę odmiany jak dla języka polskiego z tym, że zamiast siedmiu przypadków wypisujemy cztery, tj. mianownik (≈Nominativ), dopełniacz (≈Genitiv), celownik (≈Dativ) i biernik (≈Akkusativ).

Sposób wprowadzania tabelki odmiany rzeczownika w języku niemieckim wygląda następująco:

: (1.1) {{odmiana-rzeczownik-niemiecki|rodzaj=m
|Mianownik lp = Busch
|Dopełniacz lp = Buschs<br>des Busches
|Celownik lp = Busch<br>{{przest}} dem Busche
|Biernik lp = Busch
|Mianownik lm = Büsche
|Dopełniacz lm = Büsche
|Celownik lm = Büschen
|Biernik lm = Büsche
}}

W rezultacie otrzymujemy:

(1.1)


Gdy forma w danym przypadku jest taka sama jak podstawowa (Nominativ Sg.), wcześniej stosowaliśmy tyldę. Obecnie nie stosujemy tyldy, lecz powtarzamy pełną pisownię wyrazu.

Jeśli zachodzi potrzeba użycia gdzieś w treści hasła symbolu przypadku (np. w polu "składnia" albo "uwagi"), należy stosować szablony {{Nom}}, {{Gen}}, {{Dat}}, {{Akk}}. Nie należy używać szablonów przypadków, stosowanych w innych językach, zwłaszcza {{D}}, który w pozostałych językach na Wikisłowniku oznacza dopełniacz, a tymczasem wśród Polaków uczących się niemieckiego jest powszechnie używanym skrótem celownika.

Forma oboczna celownika liczby pojedynczej z końcówką -e jest obecnie przestarzała i używana na dzień dzisiejszy jedynie w mowie stylizowanej oraz skostniałych zwrotach typu: nach Hause, auf dem Lande, im Falle itd. (chociaż i w tych przypadkach obserwuje się tendencję do stosowania formy bez -e).

czasowniki[edytuj]

Odmiana czasowników niemieckich powinna zawierać kolejno: formę bezokolicznika, formę Imperfekt (inaczej Präteritum), formę Partizip Perfekt (inaczej Partizip II), z zaznaczeniem słówka pomocniczego (haben/sein). Dla wszystkich czasowników oznaczamy temat pionową kreseczką |, aby pokazać miejsce dodawania końcówek podczas odmiany przez osoby.

W przypadku niektórych czasowników może zajść potrzeba podania formy drugiej i trzeciej osoby liczby pojedynczej, czynimy to w nawiasie po formie czasu teraźniejszego, podając tylko trzecią osobę np.:

geh|en, ging, gegangen (sein)
mach|en, machte, gemacht (haben)
schlaf|en (schläft), schlief, geschlafen (haben)
aufsteh|en (steht auf), stand auf, aufgestanden (sein)

zaimki[edytuj]

Dla zaimków osobowych niemieckich wypisujemy tylko odmianę przez przypadki, np.:

du, deiner, dir, dich

W polu "odmiana" zaimków dzierżawczych nie wpisujemy nic (odmieniają się jak przymiotniki).

przymiotniki[edytuj]

Dla przymiotników podajemy trzy stopnie, używając szablonu {{stopn}}, na przykład:

schnell; {{stopn|schneller|am schnellsten}}
teuer; {{stopn|teurer|am teuersten}}
gut; {{stopn|besser|am besten}}

co daje efekt:

schnell; st. wyższy schneller; st. najwyższy am schnellsten
teuer; st. wyższy teurer; st. najwyższy am teuersten
gut; st. wyższy besser; st. najwyższy am besten

Przy wypisywaniu stopni przymiotnika unikamy użycia tyldy (~) i wpisujemy pełne formy, aby wszystkie można było znaleźć w wyszukiwarce.