Van

Van (język turecki)

Van (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈvɑn]

podział przy przenoszeniu wyrazu: Van

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Turcji; zob. też Van w Wikipedii

(1.2) geogr. prowincja w Turcji; zob. też Van (prowincja) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Van
dopełniacz	Van'ın
celownik	Van'a
biernik	Van'ı
miejscownik	Van'da
ablatyw	Van'dan
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Van'ım 2. os. lp Van'ın 3. os. lp Van'ı 1. os. lm Van'ımız 2. os. lm Van'ınız 3. os. lm Van'ı

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. Vanlı

związki frazeologiczne:

etymologia:

orm. Վան

uwagi:

źródła: