Przejdź do zawartości

Teufel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

Teufel (język niemiecki)

[edytuj]
wymowa:
IPA: /ˈtɔɪfəl/ ⓘ
ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) diabeł, czart, szatan
odmiana:
(1.1)[1]
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikder Teufeldie Teufel
dopełniaczdes Teufelsder Teufel
celownikdem Teufelden Teufeln
biernikden Teufeldie Teufel
przykłady:
(1.1) Geh zum Teufel! → Idź do diabła!
składnia:
kolokacje:
(1.1) Fehlerteufel • Fleckenteufel • Tasmanischer Teufel • Teufelsanbetung • Teufelsaustreibung • Teufelsbraten • Teufelsbrut • Teufelsfratze • Teufelsglaube • Teufelskerl • Teufelskreis • Teufelsmesse • Teufelspakt • Teufelsritt • Teufelsweib • Teufelswerk • Teufelszeug
synonimy:
(1.1) Dämon, Satan, Antichrist
antonimy:
(1.1) Engel
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. verteufeln
rzecz. Teufelin ż, Teufelei ż
przym. teuflisch
związki frazeologiczne:
(1.1) hol dich der Teufel! → niech cię diabli wezmą • den Teufel an die Wand malen → wywoływać wilka z lasu • in etw./jdn. ist der Teufel gefahren → wstąpił w coś/kogoś diabeł • Teufels Küche • wenn man vom Teufel spricht • zum Teufel gehen
etymologia:
śwn. tiufel[2], śwn. tiuvel[2], śwn. tievel[2]
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
  2. 1 2 3 Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Teufel [w:] Friedrich Kluge, Etymologisches Wörterbuch Der Deutschen Sprache, Berlin, Nowy Jork: Walter De Gruyter, 1989, s. 728, ISBN 3110068001 (niem.).
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=Teufel&oldid=8825118”