Teplice

Teplice (język czeski)

Znak Teplic (1.1)

Teplice (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈtɛplɪt͡sɛ]

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. Cieplice

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Teplice
dopełniacz	Teplic
celownik	Teplicím, Teplicům
biernik	Teplice
wołacz	Teplice
miejscownik	Teplicích
narzędnik	Teplicemi

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Tepličan m, Tepličanka ż, Teplicko n

przym. teplický

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: