Tallin
Tallin (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Tallin dopełniacz Tallina[1] celownik Tallinowi biernik Tallin narzędnik Tallinem miejscownik Tallinie wołacz Tallinie
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Tallinie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Tallina • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Tallina • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Tallina • mieszkaniec / mieszkanka Tallina • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Tallinie • pochodzić z Tallina • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Tallina
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) Spolszczona forma zapisu (z jedną literą „n”) występuje w publikacjach o charakterze słownikowym. Forma bliższa oryginalnemu zapisowi (z podwójną literą „n”) zalecana jest przez Komisję Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski. Więcej na temat oboczności zapisu tej nazwy w poradzie „Poradni językowej PWN”[3].
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Tallinn
- arabski: (1.1) تالين
- baskijski: (1.1) Tallinn
- białoruski: (1.1) Талін m
- bułgarski: (1.1) Талин m
- czeski: (1.1) Tallinn m
- esperanto: (1.1) Talino
- hiszpański: (1.1) Tallin m
- japoński: (1.1) タリン
- koreański: (1.1) kor. płd. 탈린, kor. płn. 딸린
- litewski: (1.1) Talinas m
- nowogrecki: (1.1) Ταλίν n
- rosyjski: (1.1) Таллин m
- słowacki: (1.1) Tallinn m
- szwedzki: (1.1) Tallinn
- ukraiński: (1.1) Таллінн m
- węgierski: (1.1) Tallinn
- źródła:
- ↑
Hasło „Tallin” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020. - ↑ Protokół z IV, V i VI posiedzenia Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Polski, s.4
- ↑ Porada „Tallin czy Tallinn?” w: Poradnia językowa PWN.
Tallin (język francuski)
[edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ta.lin]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) Tallinn
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „Tallin” w: Jolanta Sikora-Penazzi, Krystyna Sieroszewska, Popularny słownik francusko-polski, polsko-francuski, Wiedza Powszechna, Warszawa 2015, ISBN 978-83-63556-23-5, s. 620.
Tallin (język hiszpański)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- przykłady:
- składnia:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła: