Sydon

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sydon (język polski)[edytuj]

Sydon (1.1)
wymowa:
IPA[ˈsɨdɔ̃n], AS[sydõn], zjawiska fonetyczne: nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego[1]; zob. też Sydon w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Sydon był w starożytności portowym miastem fenickim.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Sydonie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Sydonu • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Sydonu • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Sydonu • mieszkaniec / mieszkanka Sydonu • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Sydonie • pochodzić z Sydonu • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Sydonu
synonimy:
(1.1) Sajda
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Sydonia ż, Sydoniusz mos, sydończyk mos, sydonka ż, Sydończyk mos, Sydonka ż
przym. sydoński
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Sidon < gr. Σιδών < fen. 𐤑𐤉𐤃𐤅𐤍
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.