Samarytanin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: samarytanin

Samarytanin (język polski)[edytuj]

grupa Samarytan (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) etn. bibl. mieszkaniec starożytnej Samarii
(1.2) etn. rel. członek małej semickiej grupy etniczno-religijnej żyjącej w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej i wyznającej samarytanizm, potomek mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii; zob. też Samarytanie w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) W liście do mnichów i archimandrytów Jerozolimy cesarz Marcjan obiecał śledztwo w sprawie czynów, których mieli się dopuścić Samarytanie przeciwko chrześcijanom, w tym plądrowania kościołów i majątków chrześcijan, a także zabójstw.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) Azjata
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Samaria ż, samarytanin m, samarytanka ż, samarytanizm m
forma żeńska Samarytanka ż
przym. samarytański
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. Samaria + -ytanin < łac. Samaria < gr. Σαμάρεια < hebr. שומרון
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Rafał Kosiński, Samarytanie w Cesarstwie Rzymskim w drugiej połowie V wieku [w:] Prace historyczne, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego, zeszyt 138, str. 27.