Rumunka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rumunka (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[rũˈmũŋka], AS[rũmũŋka], zjawiska fonetyczne: nazal.-nk- 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Handel żywym towarem to domena przestępczości zorganizowanej. Ofiarami stręczycieli padają w Niemczech głównie imigrantkiostatnio coraz częściej Rumunki i Bułgarki.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rumuński m, Rumunia f
forma męska Rumun m
przym. rumuński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: Rumun
źródła:

Rumunka (język czeski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Rumunka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Rumunsko n
forma męska Rumun m
przym. rumunský
związki frazeologiczne:
etymologia:
czes. Rumun + -ka
uwagi:
źródła:

Rumunka (język słowacki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Rumunka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Rumunsko n, rumunčina f
forma męska Rumun m
przym. rumunský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: