Polkowice

Polkowice (język polski)

wymowa:

^ⓘ, IPA: [ˌpɔlkɔˈvʲit͡sɛ], AS: [polkovʹice], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce, na Dolnym Śląsku; zob. też Polkowice w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp,

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Polkowice
dopełniacz	Polkowic
celownik	Polkowicom
biernik	Polkowice
narzędnik	Polkowicami
miejscownik	Polkowicach
wołacz	Polkowice

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Polkowicach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Polkowic • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Polkowic • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Polkowic • mieszkaniec / mieszkanka Polkowic • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Polkowicach • pochodzić z Polkowic • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Polkowic

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. polkowiczanin mos, polkowiczanka ż

przym. polkowicki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: