Piotrowy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Piotrowy (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʲjɔˈtrɔvɨ], AS[pʹi ̯otrovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik dzierżawczy

(1.1) przest. gw. należący do Piotra
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Przed Piotrową chałupą rosną dwa stare dęby.
(1.1) Sąsiadował z Maciejową zagrodą z jednej strony i z Piotrowym polem z drugiej.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Piotrowy ojciec / … • dom / traktor / … Piotrowy • Piotrowa matka / żona / … • chałupa / zagroda / … Piotrowa • Piotrowe bydło / … • gospodarstwo / pole / … Piotrowe • Piotrowi bracia / synowie / … • Piotrowe córki / siostry / … • przywilej PiotrowyStolica Piotrowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Piotr mos, Piotrek mos, Piotruś mos, Piotrowa ż, Piotra ż, Piotrowicz mos, Pieter mos, pieter mzw
przym. Piotrkowy, Piotrusiowy, piotrkowski
związki frazeologiczne:
podn. Łódź Piotrowapodn. tron Piotrowy
etymologia:
pol. Piotr + -owy[1][2]
uwagi:
(1.1) Przymiotnik utworzony od imienia własnego, odpowiadający na pytanie czyj?, zakończony na -owy, odnoszący się do właściciela, autora, twórcy itp. piszemy wielką literą[3]. W wyrażeniach: Łódź Piotrowa, przywilej Piotrowy, Stolica Piotrowa, tron Piotrowy dotyczy Piotra Apostoła (Szymona Piotra)[4][5].
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przymiotniki dzierżawcze od imion” w: Poradnia językowa PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Porada „przymiotniki dzierżawcze” w: Poradnia językowa PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Przymiotniki dzierżawcze w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Piotrowy w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło Piotrowy w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.