Pentateuch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pentateuch (język polski)[edytuj]

Pentateuch (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) rel. zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) Pięcioksiąg, Tora
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. Πεντάτευχος < gr. πέντε + τεῦχοςpięć + księga (zwój)[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Kazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 12.

Pentateuch (język angielski)[edytuj]

Pentateuch (1.1)
wymowa:
IPA/ˈpɛntəˌtjuːk/
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) rel. Pięcioksiąg
odmiana:
(1.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. Πεντάτευχος < gr. πέντε + τεῦχοςpięć + księga (zwój)
uwagi:
źródła: