Pan Bóg

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pan Bóg (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈpãn‿buk], AS[pãn‿buk], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal.zestr. akc. ?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskoosobowy

(1.1) rel. bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
(1.1) Poszedł do kaplicy, poprosić Pana Boga o zdrowie dla ukochanej żony.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prosić / uczcić / wielbić Pana Boga
synonimy:
(1.1) Pan, Bóg, Bóg Ojciec, Jahwe, Elohim, Stwórca, Wszechojciec, Wszechwładny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
jak u Pana Boga za piecemjak Pan Bóg stworzyłniech ci Pan Bóg w dzieciach wynagrodziPan Bóg nad sierotąstrzelać Panu Bogu w oknozłapać Pana Boga za nogiżyć jak Pan Bóg we Francji[1]z Panem Bogiem
przysłowia: człowiek strzela, Pan Bóg kule nosikto rano wstaje, temu Pan Bóg dajePan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwyPanu Bogu świeczkę i diabłu ogarekstrzeżonego Pan Bóg strzeżewiększy Pan Bóg niż pan Rymsza
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: Pan
źródła:
  1. Jan Miodek, Od świętego Marcina zima się zaczyna, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987