Nebel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Nebel (język niemiecki)[edytuj]

Nebel (1.1)
Nebel (1.2)
wymowa:
lp IPA[ˈneːbl̩] lub [ˈneːbəl] wymowa ?/i wymowa austriacka ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) meteorol. mgła, zamglenie
(1.2) astr. mgławica
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Nebeln n
czas. nebeln
przym. neblig, nebelig, nebelhaft
związki frazeologiczne:
etymologia:
swn. nebel < swn. nebul < praindoeur. *nebh-esniebo, chmura[2]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Pogoda
(1.2) zobacz też: Indeks:Niemiecki - Astronomia
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
  2. Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 34.