Moguncja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Moguncja (język polski)[edytuj]

Moguncja (1.1)
wymowa:
IPA[mɔˈɡũnʦ̑ʲja], AS[mogũncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Niemczech nad Renem[1]; zob. też Moguncja w Wikipedii
odmiana:
(1.1) blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Moguncji • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Moguncja • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Moguncja • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Moguncja • mieszkaniec / mieszkanka Moguncja • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Moguncji • pochodzić z Moguncja • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Moguncja
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. moguncjanin mos, moguncjanka ż
przym. moguncki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 206, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.