Micheasz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Micheasz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) rzad. polskie imię męskie pochodzenia semickiego
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Micheasz i pochodzę z Jerozolimy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Micheasz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Micheasz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Micheasz • święty / błogosławiony Micheasz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Micheasz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Micheasz • otrzymać / dostać / przybrać imię Micheasz • dzień imienin / imieniny Micheasza • na Micheasza (o dniu)
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. Micheaszowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Michaeas < gr. Μιχαίας < hebr. מיכיה
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: