Mersin

Mersin (język turecki)

Mersin (1.1)

wymowa:

IPA: [mɛɾ.sin]

podział przy przenoszeniu wyrazu: Mer•sin

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Turcji; zob. też Mersin w Wikipedii

(1.2) geogr. prowincja w Turcji; zob. też Mersin (prowincja) w Wikipedii

odmiana:

(1.1-2) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Mersin
biernik	Mersin'i
celownik	Mersin'e
miejscownik	Mersin'de
ablatyw	Mersin'den
dopełniacz	Mersin'in
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Mersin'im 2. os. lp Mersin'in 3. os. lp Mersin'i 1. os. lm Mersin'imiz 2. os. lm Mersin'iniz 3. os. lm Mersin'i biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Mersin'imi 2. os. lp Mersin'ini 3. os. lp Mersin'ini 1. os. lm Mersin'imizi 2. os. lm Mersin'inizi 3. os. lm Mersin'ini celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Mersin'ime 2. os. lp Mersin'ine 3. os. lp Mersin'ine 1. os. lm Mersin'imize 2. os. lm Mersin'inize 3. os. lm Mersin'ine miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Mersin'imde 2. os. lp Mersin'inde 3. os. lp Mersin'inde 1. os. lm Mersin'imizde 2. os. lm Mersin'inizde 3. os. lm Mersin'inde ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Mersin'imden 2. os. lp Mersin'inden 3. os. lp Mersin'inden 1. os. lm Mersin'imizden 2. os. lm Mersin'inizden 3. os. lm Mersin'inden dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Mersin'imin 2. os. lp Mersin'inin 3. os. lp Mersin'inin 1. os. lm Mersin'imizin 2. os. lm Mersin'inizin 3. os. lm Mersin'inin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. Mersinli

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: