Mantua

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mantua (język polski)[edytuj]

Mantua (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lombardia, w prowincji Mantua; zob. też Mantua w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Mantui • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Mantuy • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Mantuy • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Mantuy • mieszkaniec / mieszkanka Mantuy • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Mantui • pochodzić z Mantuy • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Mantuy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mantuańczyk mos, mantuanka ż
przym. mantuański
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Mantua
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło Mantua w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.