Mantova

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mantova (język czeski)[edytuj]

Mantova (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Mantua[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Mantovan m, Mantovanka ż
przym. mantovský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Mantova (język duński)[edytuj]

Mantova (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Mantua
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Mantova (język słowacki)[edytuj]

Mantova (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Mantua
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. mantovský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Mantova (język słoweński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Mantua[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Mantovčan m, Mantovčanka ż
przym. mantovski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Mantova (język włoski)[edytuj]

Mantova (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. Mantua[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) città
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mantovano m, mantovana ż
przym. mantovano
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. Mantua < etruski *𐌌𐌀𐌍𐌈𐌅𐌀
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, s. 367, Warszawa, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2013, ISBN 978-83-254-1988-2.