Latinum

Latinum (język łaciński)

wymowa:

łac.klas. IPA: [ɫaˈtiː.nũː]; łac.kośc. IPA: [laˈtiː.num]

podział przy przenoszeniu wyrazu: La•tī•num

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) łacina

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) zob. Latīnus

odmiana:

(1.1) Latīn|um, ~ī (deklinacja II)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Latīnum	Latīna
dopełniacz	Latīnī	Latīnōrum
celownik	Latīnō	Latīnīs
biernik	Latīnum	Latīna
ablatyw	Latīnō	Latīnīs
wołacz	Latīnum	Latīna

(2.1) zob. Latīnus

przykłady:

(1.1) […] licet enim, ut sæpe facimus, in Latīnum illa convertere: → […] wolno nam bowiem, jak to często czynimy, przełożyć tamte słowa na łacinę:

(1.1) Hās rēs commodissimē Xenophōn Sōcraticus persecūtus est in eō librō, quī 'Œconomicus' īnscrībitur, quem nōs, istā ferē̆ ætāte cum essēmus, quā es tū nunc, ē Græcō in Latīnum convertimus. → Te sprawy najtrafniej opisał Ksenofont, uczeń Sokratesa, w swojej księdze zatytułowanej „Oikonomĭkós”, którą my, będąc mniej więcej w twoim obecnym wieku, przełożyliśmy z greki na łacinę.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. Latīn|us, ~a, ~um

uwagi:

(1.1) por. Græcum, Latīnitās

źródła: