Lüksemburg

Lüksemburg (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Luksemburg

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Lüksemburg
biernik	Lüksemburg'u
celownik	Lüksemburg'a
miejscownik	Lüksemburg'da
ablatyw	Lüksemburg'dan
dopełniacz	Lüksemburg'un
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Lüksemburg'um 2. os. lp Lüksemburg'un 3. os. lp Lüksemburg'u 1. os. lm Lüksemburg'umuz 2. os. lm Lüksemburg'unuz 3. os. lm Lüksemburg'u biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Lüksemburg'umu 2. os. lp Lüksemburg'unu 3. os. lp Lüksemburg'unu 1. os. lm Lüksemburg'umuzu 2. os. lm Lüksemburg'unuzu 3. os. lm Lüksemburg'unu celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Lüksemburg'uma 2. os. lp Lüksemburg'una 3. os. lp Lüksemburg'una 1. os. lm Lüksemburg'umuza 2. os. lm Lüksemburg'unuza 3. os. lm Lüksemburg'una miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Lüksemburg'umda 2. os. lp Lüksemburg'unda 3. os. lp Lüksemburg'unda 1. os. lm Lüksemburg'umuzda 2. os. lm Lüksemburg'unuzda 3. os. lm Lüksemburg'unda ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Lüksemburg'umdan 2. os. lp Lüksemburg'undan 3. os. lp Lüksemburg'undan 1. os. lm Lüksemburg'umuzdan 2. os. lm Lüksemburg'unuzdan 3. os. lm Lüksemburg'undan dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp Lüksemburg'umun 2. os. lp Lüksemburg'unun 3. os. lp Lüksemburg'unun 1. os. lm Lüksemburg'umuzun 2. os. lm Lüksemburg'unuzun 3. os. lm Lüksemburg'unun

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Lüksemburgca

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: